Sarı çiçekler...

Parkın içinde SSCB zamanından kalma beton duvarın dibinde, betonun çirkinliğini azda olsa örten bu sarı çiçeklerin fotoğrafını ne zamandır çekmek istiyordum.1 km uzunluğunda yaklaşık 300 metre genişliğindeki parkta sarı çiçek açan topluluk.Buralara ait değiller sanki.Uzaklardan bir yerlerden gelmişler buralara,kimse bilmiyor nerden geldiler yada niye geldiler.Koskoca parkta alternatifsiz olmanın mutluluğu zamanla yalnızlığın hüznüne bırakıyor yerini. Yanlarından geçen yüzlerce, binlerce insan onların farkına varmıyorlar. İnsanların dikkatini çekebilmek için daha da parlak açıyorlar çiçeklerini ama insanlar gene de onlara dikkat etmiyorlar. Belki de ediyorlar ama farklı olmanın çirkinliğini fark edemediği için kınıyorlar onları. İnsanlar nede olsa farklılıkları hor görürler, ayıplarlar. Farklı olmak kötü bir şeydir bizim için, çünkü içinde bilinmezlikleri barınıdır. Hazır alıştığımızın dışındaki şeyler korkutur bizi. İnsan bilmediği ya da göremediği şeyden korkar. Aslında bu parkta çiçek açmak başlı başına bir farklılık iken birde sarıçiçek açmak kabul edilemez bir suç. İnsanlar onların yanından geçerken istemeden de olsa belki onlara bakıyorlar elbette. Belki bir saniye belki de daha bile kısa kıskaçlı ve öfke dolu bakışlar…

Ben de yeni fark ettim onları ve açan çiçeklerini, bir gecede bitiveren kır çiçekleri gibi parkanı bir köşesinde bitivermiş olamazdı. Sanırım içerlerde bir yerlerde bende onları kınıyordum gizli gizli. Ama bir farklılık var…

Ben sırf onlar için parka geri dönüyorum. Her geçen gün çiçeklerin varlığını bilip onları ilk gördüğüm günkü gibi bulamama olasılığı beni üzüyor. Elimi çabuk tutmazsam biliyorum ki bir daha ki bahara kadar onları göremeyeceğim. Görsem bile onları fark edemeyeceğim diğer bitkilerden, ağaçlardan bir farkı kalmayacak. Ta ki o sarıçiçeklerini yine açana kadar. Yılmadan usanmadan insanların dikkatini çekmeye çalışacaklar. Bu sene en azından benim dikkatimi çektiler. Onlar sayesinde bende başka insanların dikkatini çektim. Yaşadığım ortamda az bulunan sarıçiçeklerin fotoğrafını çeken insan, aynı sarıçiçekler gibi sıra dışı bulunuyor. Sarıçiçeklerin fotoğrafını çekmem insanlara manasız geliyor. Bilmiyorlar ki ben aslında onlarla yalnızlığını paylaşıyorum. Onların yalnızlığı benim yalnızlığıma o kadar benziyor ki. Ben mi onların yalnızlığını paylaşıyorum onlar mı benimkini bilemiyorum.